ایلیا اعتمادی (کارشناس شیلات) / مرضیه میرزایی (کارشناس محیط زیست)
خبرها نوید تاسیس سکوهای نفتی ایرانی در دریای خزر می دهند. چه خوب، سرانجام ایرانیان نیز می توانند از منابع نفتی خود در دریای خزر بهره برداری کنند. سالیان سال است که کشور های حاشیه ی دریای خزر اقدام به حفر چاه های نفتی در سواحل و دریای خزر کرده اند و از این منبع مشترک استفاده ی خود را برده اند. اما ما چند صباحیست که به یاد منابع نفتی خود در شمال کشور افتاده ایم و دست به کار شدیم تا از آن به بهترین وجه ممکن بهره ببریم.
اما نکته ی اساسی از دیدگاه ما نگارندگان و البته شما خوانندگان علاقه مند به مسائل زیست محیطی این است که با مسائل و مشکلاتی که در اثر برداشت غلط و اتفاقات پس از برداشت نفت از منابع طبیعی رخ می دهد و کم نبوده اتفاقاتی که تاکنون به فجایعی بزرگ تبدیل شده اند، آشنا شویم و به درک بهتر و عمیق تری در خصوص این مباحث برسیم.
مرگ هزاران تن ماهی و آبزی، تغییر در ساختمان اسکلت بدن، تغییرات ژنتیکی، آلودگی دریا ها، بیماری های پوستی، آلودگی ظاهری و عمقی در طبیعت اطراف محل وقوع حادثه، تجزیه پذیری کُند لکه های نفتی و... همه و همه گوشه ای از اتفاقاتی هستند که تاکنون بشر با آن ها برخورد داشته است. همین نشانه ها باعث نگرانی انسان از وقوع اتفاقات بدتری می شود. مسلماً هیچ یک از ما به داشتن آب های دریایی کثیف بدان مقدار که لقب کثیف ترین آب های دریایی را به خود بگیرد، افتخار نمی کنیم. ولی این واقعیت وجود دارد و خلیج فارس ما کثیف ترین آب دریاها را علی رغم ارتباط با آب های آزاد دارا می باشد. چه بر سر دریای خزر از همه طرف بسته خواهد آمد، خدا می داند.
این نکته را بگوییم که منظورمان نقد یک طرفه و یک سویه به دولتمردان زحمتکشمان نیست بلکه ما شکایت خود را از وضع موجود و بلایی که به دست خودمان بر سر منابع طبیعی مان می آوریم را فریاد می کشیم و این انتظار را داریم که خواننده این متن حداقل زمانی کوتاه را به تفکر در این باره صرف کند که باعث مسرت است.
متن کامل در ادامه مطلب...